เริ่มต้นความคิดเดินตามล่าฝัน

สวัสดีชาวบล็อคทุกคนด้วยนะคะ เป็นการเขียนบล็อคครั้งแรก อยากจะมาเล่าอะไรต่าง ๆ ในชีวิตบ้างนะคะ แป้งเรียนจบจากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ในปี 2014 แล้วตอนนี้ก็กำลังทำงานร้านยาที่หาดทรายขาว เกาะช้าง เริ่มเซ็นสัญญากับทางร้าน เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2014 และตอนนี้ก็อยู่ได้ เกือบ ๆ 6 เดือนแล้ว เป็นการเซ็นสัญญา ปีต่อปี ข้อดีของการอยู่เกาะคือ อากาศดี ไม่มีมลพิษ สดชื่นในทุก เช้า ไม่ต้องดิ้นรน กระตือรือร้น ทำงานได้อย่างแฮปปี้มีความสุข ไม่มีปัญหาอะไรให้กวนใจใด ๆ พร้อมกับค่าตอบแทนที่สูงพอใช้ ไม่ลำบากอะไรเลยทีเดียว แต่สำหรับข้อเสีย แป้งไม่คิดว่าเป็นข้อเสียหรอกนะคะ เพราะมันเกิดจากตัวแป้งเอง คือ มันเหงามาก ในช่วงของโลวซีซั่น เราต้องมีวิธีในการจัดการความเหงาของเราค่ะ แป้งเริ่มตั้งแต่หัดตัดต่อวีดีโอ อ่านหนังสือเล่นหุ้น เทรดหุ้น อ่านเรื่องภาษาจนเรารู้สึกว่าทำอะไรได้เยอะแยะ แต่สุดท้ายก็ยังเหงาเหมือนเดิม ซึ่งเราก็ได้มาถามตัวเองว่า แท้จริงแล้ว  

ภาพ เกาะช้าง ถ่ายจากเรือเฟอรี่

เราต้องการอะไรกันแน่ ชีวิตมันไม่แน่นอน ไม่รู้จะจากโลกนี้ไปวันไหน วันนี้ยังมีลมหายใจ ก็ออกเดินทางไปให้เห็นโลกกันเถอะ เพราะเราเชื่อว่าประสบการณ์ในชีวิต และอายุที่ล่วงเลย เป็นสิ่งที่หาซื้อมาไม่ได้ด้วยเงิน เราคิดจะทำอะไร จงทำ ในวันที่เรายังมีกำลัง จะได้ไม่เสียใจภายหลังว่า เรามีโอกาสแต่ไม่ยอมคว้าไว้เอง แป้งไปเจอบล็อคของพี่เภสัชจากมหาวิทยาลัยอุบล เล่าถึงการฝ่าฟันอุปสรรคในการได้มาซึ่งใบประกอบที่อเมริกา มันเป็นตัวจุดประกายให้เราต้องออกเดินจากสิ่งที่เราไม่กล้าฝัน ให้กลายเป็นการลองดูสักตั้ง ผลลัพธ์จะเป็นไง อย่างน้อย ฉันก็ลองมาแล้ว  แป้งอยู่เกาะได้ประมาณ 6 เดือน พอมีตังเก็บอยู่ก้อนหนึ่ง ซึ่งตังค์ก้อนนี้ จะไว้ในกองทุน และหุ้น จะถือว่ามันเป็นเงินเย็น และคิดซะว่าแป้งไม่เคยหามันมาได้ ในชีวิต เพราะแป้งคิดว่ามันจะเป็นประโยชน์กับแป้งในอนาคต ส่วนเงินก้อนต่อไป แป้งจะนำมันเหล่านั้นไปอเมริกา ด้วยโครงการออร์แพร์ เสี่ยงดวงอีกแล้ว เพราะโครงการนี้จำกัดอายุไม่เกิน 26 ปี และใช้ค่าใช้จ่ายในการเดินทางเพียงไม่ถึง 5 หมื่น เราก็คิด ถ้าเราไม่ไปภายใน ปีหน้า แล้วเราจะไปปีไหน ที่มันไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายเยอะแบบนี้ ความคิดทุกอย่างผุดขึ้นในหัว ใจนึงก็เสียดายรายได้ที่นี่ ถ้าอดทนเก็บตังสัก 3 ปี คงมีตังเป็นล้าน อีกใจก็บอก มีตังค์เป็นล้านแล้วไง อายุก็เกิน การไปอยู่อเมริกาไม่ใช่เรื่องง่ายเงินแค่ไม่กี่แสน ไปอยู่ลำบาก (ขอชี้แจงหน่อยนะคะ ในความเห็นส่วนตัว การที่ได้ใบประกอบที่ไทย เรารู้สึกว่ายังไม่สุด เพราะหน้าที่ของเราถูกจำกัดมาก) แป้งจึงตัดสินใจเข้าไปฟังรายละเอียดที่ เอเจนซี่ออร์แพร์ แล้วจัดเตรียมเอกสารในการสอบ FGPEE ของอเมริกา ให้พร้อม เพื่อที่จะได้ไปแล้ว ส่งยื่นได้เลย เพราะการตรวจสอบเอกสารก็ต้องใช้เวลาพอสมควร   ดังนั้นการที่แป้งได้ไปอยู่ที่อเมริกาอย่างเป็นหลักเป็นแหล่ง ไปสำรวจสถานที่สอบก่อน รู้แนวทางการจัดการ ก็คงดีกว่าที่เราถือวีซ่านักท่องเที่ยวไป แล้วเข้าสอบ แป้งจึงตั้งใจไปในโครงการออร์แพร์ เพื่อฝึกภาษาอย่างจริงจังสักที การเดินทางครั้งนี้อาจลำบาก และอาศัยโชคชะตา แต่เพื่อความฝัน เพื่อได้ในสิ่งที่ต้องการ เพราะเรามีความเชื่อว่า ถ้าเราดีพอ เราก็สามารถไปอยู่ที่ไหนก็ได้บนโลกนี้ อาจจะมีคนทัดทานว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ได้มาง่าย ๆ แต่แป้งจะขอลองมันสักตั้ง ให้มันรู้ไปเลย ว่ามันจะแพ้ หรือมันจะชนะ แป้งกำลังจะเดินทางไปที่ เอเจนซี่ออร์แพร์ในวันเสาร์ที่ 4 ตุลาคมนี้ เป็นกำลังใจให้แป้งด้วยนะคะ